Kripa dhe baskët kanë një lidhje të hershme mes tyre. Eksploruesit, tregtarët dhe peshkatarët kriposnin merlucin për ta ruajtur për udhëtime të gjata. Në kuzhinën baske, kriposja është një teknikë thelbësore gatimi.

Eder Montero, një kuzhinier bask që punon në Nju Jork të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, thotë: “Kripa i heq ujin merlucit dhe e ngushton mishin e tij, duke e bërë perfekt për supë. Kriposja gjithashtu përqendron shijen dhe e bën peshkun të marrë atë ngjyrën kafe në të artë që të gjithë duam”.
Kur realizohet siç duhet, kjo teknikë nuk bën që ushqimi të shijojë më shumë i kripur seç duhet, por i jep edhe më shumë shije përbërësve të tjerë.
Uji me shumë kripë i quajtur salmuera e shndërron shijen e sardeleve dhe bën që kurrizi t’i hiqet lehtë atyre. Ky ujë i bën më të mira edhe perimet, sidomos kastravecin.
Baskët e përdorin kripën madje edhe për t’i shtuar shijen majonezës. Fillimisht shkrijnë kripën në ujë e më pas ujin ia hedhin majonezës, duke e përzier mirë.
Montero ka dhe një këshillë për amvisat: “Mos gatuani me disa lloje kripërash. Mësohuni me një lloj kripe, mësohuni me shijen e saj e më pas përdoreni pa kursim”.